در جهان بالا ، يعنى جهان نور ، بهشت هاى نورانى كه پر از خير و خوبى است ، و اروح مؤمنين و فرشتگان ، خدايان كوچك ، همه و همه از خوبى ها برخوردارند . و در جهان زير ، يعنى دنياى ظلمت و تاريكى ، شرور و پليدى ها ، ديوها و بيمارى ها ، اهريمنان و ارواح افراد شرير و بد كار براى هميشه به بلا و عذابى دردناك گرفتار خواهند بود . ( 12 ) اين خلاصه اى بود از آن چه در دين مانى از اسرار تكوين مىتوان يافت . اكنون ببينيم مانى دربارهء انبياء چه نظرى داشته است . نظر مانى دربارهء انبياء مانى به موسى و تورات او عقيده نداشت ، مىگفت : بودا و زردشت در شرق ، و عيسى كه از مادر زاييده نشده بود در غرب به پيامبرى بر انگيخته شده اند . و مانى خود همان فارقليطى است كه عيسى به ظهورش جامعهء بشريت را مژده داده است . خود در بابل كه مركز جهان هستى است ظهور كرده و مأموريت دارد تا هدف و آيين آن پيامبران را با هم جمع و آن را تكميل كرده ، به تمام زبان هاى دنيا بگرداند . ( 13 ) از اين روى چون او خود را براى راهنمايى جامعهء بشر برانگيخته شده مىديد و دينش را جايگزين همه اديان مىدانست ، خود و جانشينانش كوشيدند تا افكار و انديشه هايش را به همه زبان ها ترجمه كنند تا همه افراد بشر سخنانش را در يابند و به دينش بگروند . از اين جا بود كه اصطلاحات هر ملت و دينى را كه در مقام تبليغ پيروانش بودند مىگرفت و با آن زبان و اصطلاحات با ايشان سخن مىگفتند ، مثلًا اگر مىخواستند يك فرد يهودى را به زندقه دعوت كنند ، اصطلاحات دين يهود را بر مطالب خود مىبستند تا فهم مطالب شان براى آن يهودى آسان و زندقه شان براى او قابل قبول باشد . چون نام ماه ها و نام فرشتگان و از اين قبيل . از اين رو در كتاب هايى كه براى ايرانيان ترجمه كرده اند ، اصطلاحات دين زردشت